SAMOTNOŚĆ na emigracji

Dla uzupełnienia tematu emigracji – pisałam już o jej psychologicznych aspektach i o procesach adaptacji, nie mogę nie powiedzieć o bardzo ważnym jej aspekcie, jakim jest przeżywanie samotności i tęsknoty za krajem. Nie jest to temat przyjemny, odnoszę wrażenie, że wiele osób ma ochotę go pominąć, a nawet – sądząc po reakcjach – wyprzeć, natomiast badania pokazują swoje.

Rozpoczynając działalność jako psycholog na emigracji, przeprowadziłam ankietę, której wyniki potwierdziły, iż samotność i tęsknota za krajem wciąż są aktualne i mają się całkiem dobrze – 34% osób biorących udział w ankiecie odpowiedziało, że odczuwanie samotności dotyczy ich w dużym lub bardzo dużym stopniu, a jedynie 16% uważa, iż nie dotyczy ich wcale.

CZYM JEST OWA SAMOTNOŚĆ?

Według amerykańskiego badacza, Roberta Weiss’a (1973), poczucie samotności jest odpowiedzią na pewnego rodzaju deficyt w relacjach międzyludzkich. Samotność, lub inaczej poczucie odosobnienia, izolacji. Nie oznacza zupełnego, fizycznego braku towarzystwa, ale jest to subiektywne postrzeganie jakości związków z ludźmi. Samotność, to emocjonalne i społeczne izolowanie, poczucie wykluczenia lub marginalizacji. Uwaga, można się czuć samotnym, będąc w otoczeniu wielu osób, tak samo jak można czuć się odizolowanym przy kimś, z kim jesteśmy emocjonalnie związani. W badaniu, któremu poddano przez 6 lat ponad 1600 osób w wieku powyżej 60 roku życia, aż 63% osób, które czuło się samotnie, było w